Βρίσκοντας τον εαυτό σου.

Βρίσκοντας τον εαυτό σου! Βρίσκοντας τον εαυτό σου!

Κάποιο κομμάτι του εαυτού σου λαχταρά να ΠΕΤΑΞΕΙ, να φύγει, να αναπνεύσει;

Δεν έχει σημασία τι είναι αυτό που σε βασανίζει.

Εκείνο που πιστεύεις ότι σε εμποδίζει να πάρεις αναπνοή.

Μπορεί να είναι η προσωπική σου σχέση, ή η δουλειά σου, να είναι ένας χώρος, το πατρικό σου, οι γονείς σου.

Σημασία έχει ότι νιώθειςότι θέλεις να αλλάξεις, αλλά νιώθεις φυλακισμέν@. 

Τίποτε δεν αλλάζει αν ο πόνος του να συνεχίσεις αυτό που κάνεις δεν γίνει μεγαλύτερος από τον πόνο της αλλαγής

Anthony Robbins

 Κάθε φορά που βρίσκομαι αντιμέτωπη με μια ιστορία πόνου, μια «φυλάκιση» ψυχής σκέφτομαι ακριβώς αυτή την φράση.

Ούτε και εγώ δεν ξέρω πόσες φορές μετά τον χωρισμό μου δεν αναρωτήθηκα, γιατί δεν το έκανα νωρίτερα.

Τι ήταν εκείνο που με κρατούσε με αόρατα δεσμά.

Δεν ήταν ότι δεν ήξερα ότι η σχέση αυτή δεν ήταν καλή για κανέναν από τους δύο μας και έπρεπε να τραβήξει ο καθένας τον δρόμο του.

Όχι

Αυτό το ήξερα αρκετά χρόνια πριν.

Όμως από τη μια η ελπίδα ότι όλα θα φτιάξουν μαγικά, από την άλλη ο φόβος για το άγνωστο έκαναν την απόφαση δύσκολη.

Άλλωστε όλοι γύρω μου είχαν προβλήματα και δεν τα παρατούσαν.

Ποια ήμουν εγώ να πιστεύω ότι άξιζα μια καλύτερη ζωή;

Και έτσι χρειάστηκε ο πόνος του να μείνω να γίνει μεγαλύτερος από το φόβο μου για το άγνωστο για να φτάσω στο ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ.

Βέβαια δεν είναι μόνο ένας χωρισμός που μπορεί να σε κάνει να νιώσεις ότι δεν αντέχεις άλλο.

Μπορεί να το χρειάζεσαι για την υγεία σου και να είναι η στιγμή να αποφασίσεις να πάρεις τα πράγματα σοβαρά για να ελέγξεις το βάρος σου, να αρχίσεις να ασκείσαι, να ξεκουράζεσαι… ή να σταματήσεις το κάπνισμα.

Μπορεί να είναι η στιγμή να αποφασίσεις να πρέπει κάνεις το βήμα να αλλάξεις δουλειά ή καριέρα, να φύγεις από την πόλη, να αλλάξεις χώρα, να σταματήσεις μια οποιαδήποτε προβληματική σχέση. Υπάρχουν τόσα σταυροδρόμια στη ζωή μας.

Κάθε μεγάλη απόφαση που οδηγεί σε μια μεγάλη αλλαγή έχει ανάγκη από το δικό της ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ.

Γιατί η αλλαγή έχει ρίσκο και τον άνθρωπο από ένστικτοτο ρίσκο τον αγχώνει περισσότερο ή λιγότερο.

Όπως λέει ο Tony κάθε αλλαγή είναι ένας μικρός θάνατος.

Το να βγεις από την ασφάλεια του γνωστού, που ακόμα και αν είναι πονετικό δεν παύει να είναι οικείο, είναι μια ΜΕΓΑΛΗ απόφαση.

Η στιγμή λοιπόν που θα μπορέσεις εσύ να κάνεις το βήμα είναι απόλυτα προσωπική.

Είναι η στιγμή ο Περιηγητή σου, όπως λέει και η Carol S. Pearson, στο βιβλίο της «ο Ήρωας μέσα μας» έχει ενεργοποιηθεί για να σε βάλει στο δρόμο.

Και είναι εκείνος που θα σε οδηγήσεις να βρεις δρόμους να ξεφύγεις από ότι θεωρείς φυλακή.

Αν μη τι άλλο, ο Περιηγητής διακηρύσσει ότι η ζωή δεν είναι κατά βάση πόνος, είναι μια περιπέτεια.

Τι σε εμποδίζει όμως να ξεκινήσεις το ταξίδι;

 Η τάση αυτή για αλλαγή συχνά φαίνεται εγωιστική και συνεπώς εσφαλμένη.

Επίσης την χρεώνουμε στον εαυτό μας ως φυγή, ως εγκατάλειψη του αγώνα, άρα ως προσωπική αδυναμία.

Άλλωστε αναρωτιόμαστε, «Πως εσύ πιστεύεις ότι μπορείς να ευτυχίσεις; – Κοίτα γύρω σου.»

Και σίγουρα θα βρεθούν γύρω σου άτομα να σου να επιβεβαιώσουν τους φόβους σου και να επισημάνουν τους κινδύνους που υπάρχουν εκεί έξω, παίζοντας με τους δικούς σου φόβους.

Επομένως η «φυλακή» είναι το καλύτερο που μπορεί να σου συμβεί, η φυγή άλλωστε σημαίνει πτώση και μπορεί να φέρει απομόνωση.

Διάβασα κάπου μια σκέψη που με συγκλόνισε

«Αν οι Πρωτόπλαστοι, έλεγε, δεν είχαν φύγει από τον Παράδεισο το ανθρώπινο γένος δεν θα είχε γεννηθεί» .. γιατί άμα το σκεφτείς τόσα χρόνια που ζούσαν εκεί παιδιά δεν είχαν κάνει.

Μόνο όταν τους έδιωξε τους είπε «Και εσύ Εύα θα γεννάς τα παιδιά σας με πόνο».

Αλλά αυτή είναι μια μεγάλη κουβέντα για άλλη ώρα.

Η πτώση είναι αναγκαία για την εξέλιξη τελικά.

Συχνά εμείς οι γυναίκες εγκλωβιζόμαστε μέσα στην εντολή της φροντίδας.

Της ανάγκης των άλλων που έχουν ακουμπήσει επάνω μας.

Πώς να αφήσω … (συμπλήρωσε ότι θέλεις), που με χρειάζεται.

Έτσι μένουμε.

Όχι όμως αθώα και ευτυχισμένες, αντίθετα πληγώνοντας τους γύρω μας με την επιλογή μας να μην ταξιδέψουμε.

Οι άντρες πάλι εγκλωβίζονται μέσα στην εντολή του προστάτη και της αίσθησης ευθύνης απέναντι στις γυναίκες τους ή σε όσους δείχνουν εύθραυστοι και ανίκανοι να φροντίσουν τον εαυτό τους .

Έτσι επιλέγουν να φύγουν μένοντας.

Να είναι απόντες, αλλά να συνεχίζουν να είναι εκεί, πιστεύοντας ότι αυτό αρκεί.

Ένας ακόμα λόγος που εμποδίζει το ταξίδι είναι ο φόβος ότι θα μείνεις μόν@. Ότι η τιμωρία θα είναι η διαρκής απομόνωση ή ακόμα και ο θάνατος μέσα στη μοναξιά.

Και μόνο που γράφω αυτές τις γραμμές νιώθω το στομάχι μου να σφίγγεται γυρνώντας σε εκείνες τις δύσκολες μέρες που πήρα την απόφαση του χωρισμού.

Πόσο φόβο ένιωθα «ακούγοντας» την φράση «Και τώρα με δύο παιδιά ΠΩΣ θα ξαναφτιάξεις τη ζωή σου».

Ένα θέμα για το οποίο θα γράψω ολόκληρο άρθρο.

ΟΙ φόβοι αυτοί δυνατοί σαν δράκοι φτερούγιζαν γύρω μου.

Πως όμως μπορείς να ξεκινήσεις το ταξίδι τελικά.

Βήμα πρώτο: Απέκτησε πραγματική αντίληψη των πραγμάτων. 

Αυτό είναι η μισή δουλειά που έχεις να κάνεις και η πιο δύσκολη πίστεψε με.

Στο σημείο αυτό πρέπει να παραδεχτείς ότι αυτό που ζεις είναι φυλακή (είτε γάμος είναι αυτό, είτε δουλειά είναι αυτή, είτε το πάχος σου είναι αυτό, είτε ακόμα και οι γονείς σου) και ότι ο άλλος είναι δεσμοφύλακας.

Αυτός που σε εμποδίζει να ζήσεις.

Και αυτό να το κάνεις νηφάλια και με καθαρό μυαλό.

Να φύγεις από το «Ναι αλλά είναι καλός άνθρωπος στο βάθος.» Ή από το «Ξέρεις πως ήταν κάποτε». Τελεία δεν είναι πια.

Να ξεφύγεις και από το «είμαι χοντροκόκκαλη» ή λιχούδα ή δεν θα τα καταφέρω.

Ο σύντροφος που με οποιοδήποτε τρόπο σε περιορίζει (και δεν εννοώ μόνο να σε κακοποιεί, αν και αυτό ακόμα δεν είναι εύκολο να το ξεπεράσεις και να φύγεις)

Ο εργοδότης που σε εκμεταλλεύεται.

Η δουλειά που δεν σε ικανοποιεί, δεν σε γεμίζει.

Οι γονείς που σε ελέγχουν για το καλό σου και γιατί αυτοί ξέρουν καλύτερα.

Ο εθισμός που σου καταστρέφει την υγεία.

Είναι ΕΧΘΡΟΣ…

Μερικές φορές χρειάζεται να βγεις στο ταξίδια μόνο για την δική σου ανάπτυξη και για να βρεις ποι@ πραγματικά είσαι.

Και είναι δύσκολο να βρεις το κουράγιο για αυτό το ταξίδι αυτογνωσίας και ίσως να χρειάζεται να παίξει κάποιος τον κακό για να μπορέσεις να το αποφασίσεις.

Δεν χρειάζεται να αρρωστήσεις για παράδειγμα για να αλλάξεις τρόπο ζωής.

Έχεις το δικαίωμα να βρεις ποι@πραγματικά είσαι.

Γι αυτό άλλωστε έχεις έρθει στη ζωή αυτή

Βήμα Δεύτερο: Ζήτα βοήθεια. 

Άλλο ένα δύσκολο βήμα.

Βοήθεια από ποιον και πως;

Σαφώς δεν εννοώ τον περίγυρό σου εκτός αν υπάρχει ένας πετυχημένος Περιηγητής ανάμεσα τους, κάποιος που είχε το κουράγιο να κάνει το ταξίδι και ολοκλήρωσε τον κύκλο.

Για την ακρίβεια σου προτείνω να αποφύγεις τις συζητήσεις με τους ανθρώπους που θα επηρεαστούν άμεσα από τη δική σου αλλαγή. Αργότερα όταν θα είσαι απόλυτα έτοιμ@ μπορείς να τους ενημερώσεις και να τους εξηγήσεις πως αυτό θα επηρεάσει την σχέση σας αν θέλεις.

Είναι φυσικό οι γύρω σου να φοβούνται την όποια αλλαγή σου.

Ξέρουν ότι αν αλλάξεις εσύ θα αναγκαστούν να αλλάξουν και αυτοί. Γι αυτό και προσπαθούν να σε πείσουν ότι η αλλαγή είναι ουτοπία. Το δικό σου ταξίδι θα δημιουργήσει απόνερα που θα ταρακουνήσουν και τους γύρω σου.

Η ζωή είναι μια αλυσιδωτή αντίδραση.

Επέλεξε τον άνθρωπο που θα σε βοηθήσει με πολύ προσοχή.

Δεν είναι ανάγκη να είμαι εγώ, όμως διάλεξε ένας coach, ένα ψυχοθεραπευτή, που να μπορεί να σε βοηθήσει να ξεκαθαρίσεις τι πραγματικά θέλεις και τι μπορείς να περιμένεις από την αλλαγή ζωής που θα κάνεις.

Βήμα τρίτο: Ξεκαθάρισε την πρόθεση σου. 

Όταν αποφασίσεις να κάνεις το βήμα κάντο με ξεκάθαρη πρόθεση.

Χωρίς να περιθώρια να αλλάξεις γνώμη.

Να θυμάσαι ότι οι γρήγορες και ξεκάθαρες τομές φέρνουν λιγότερο πόνο.

Ξέχασε το «μα δεν θέλω να ξαναπαντρευτώ .. γιατί να πάρω διαζύγιο»

Φεύγω αλλά μένω στο από πάνω – από κάτω διαμέρισμα.

Δεν παίζει πίστεψε με.

Ακόμα και αν θελήσεις κάποτε να ξαναδοκιμάσεις την σχέση αυτή, είναι καλύτερα να την βάλεις σε εντελώς καινούργια βάση.

Ο μόνος τρόπος για να προχωρήσεις είναι να απελευθερωθείς και να απελευθερώσεις και τους άλλους γύρω σου. 

Τώρα άκου κάτι σημαντικό... 

 Μην φύγεις με θυμό ή από θυμό.

Ξεκαθάρισε με τον εαυτό σου ότι θέλεις να αλλάξεις και κάντο

Κάντο από αγάπη για τον εαυτό σου και δώσε και στους γύρω σου την ευκαιρία να αναπτυχθούν αν το θέλουν.

Η ζωή είναι υπέροχη και αξίζει να την ζεις με πάθος.

Αν το άρθρο αυτό σου άρεσε μη διστάσεις να το μοιραστείς. Ξέρω ότι υπάρχουν πολλοί εκεί έξω που παρόλο που ονειρεύονται το ταξίδι αλλά δυσκολεύονται να πουν το ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ να κάνουν το επόμενο βήμα και να ξαναφτιάξουν τη ζωή τους με νέες αξίες και διαφορετικές πεποιθήσεις. Αν γνωρίζεις κάποιον σε αυτή την κατάσταση ή είσαι εσύ να θυμάσαι η στιγμή της απόφασης είναι πολύ προσωπική και γίνεται μόνο όταν ο πόνος του να μείνεις είναι μεγαλύτερος από τον πόνο του να φύγεις γι αυτό ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗ και στήριξη.

  Και μην ξεχνάς δεν είσαι μόν@.

Αν με χρειαστείς είμαι εδώ για σένα. Θα χαρώ να σε βοηθήσω.

Με πολύ αγάπη

xxx

Κάλλι

Δικαίωμα στην Απόλαυση!

Related Posts

 

Comments

No comments made yet. Be the first to submit a comment
Already Registered? Login Here
Guest
Πέμπτη, 28 Οκτωβρίου 2021

New path by Kalli ©. All rights Reserved. 2018-2020

ΑΜΚΕ NEW PATH MAKE ΑΦΜ 997002041